رفتن به محتوای اصلی

راهو چیست و کدام سیاره است؟ فلسفه، اسطوره و نجوم راهو

سهیل۸ دقیقه مطالعه
راهو

راهو (Rahu) سیاره‌ای با جسم و جرم نیست؛ گرهٔ شمالی ماه است، یعنی نقطه‌ای در آسمان که مدار ماه هنگام بالا رفتن از مسیر ظاهری خورشید (دایره‌البروج) آن را قطع می‌کند. آسترولوژی ودیک این نقطه را در کنار هفت سیارهٔ دیدنی می‌شمارد و نام «چایا گراها» (Chaya Graha) یا «سیارهٔ سایه» به آن می‌دهد. در نجوم دورهٔ اسلامی همین نقطه را «رأس» یا «رأس‌الجوزهر» می‌نامیدند.

راهو با اینکه دیده نمی‌شود، اثری کاملاً دیدنی دارد: خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی فقط وقتی رخ می‌دهند که ماهِ نو یا ماهِ کامل نزدیک یکی از دو گرهٔ ماه، یعنی راهو یا کیتو، باشد. به همین دلیل اسطوره‌های هندی راهو را بلعندهٔ خورشید و ماه تصویر کرده‌اند.

در ادامه، اول جواب کوتاه «راهو کدام سیاره است» را می‌خوانید، بعد نام‌های دیگرش، اسطوره‌اش و معنایی که جیوتیش برای راهو در چارت تولد قائل است.

خلاصه در یک نگاه

  1. ۱راهو گرهٔ شمالی ماه است، نه سیاره‌ای فیزیکی؛ کیتو گرهٔ جنوبی و همیشه درست روبه‌روی آن است.
  2. ۲نام‌های دیگر راهو: «رأس» یا «رأس‌الجوزهر» در نجوم قدیم، «گرهٔ شمالی ماه»، و در اسطورهٔ هندی «سْواربهانو».
  3. ۳راهو همیشه در حرکت قهقرایی است؛ هر دور کامل زودیاک حدود ۱۸٫۶ سال و هر برج حدود ۱۸ ماه طول می‌کشد.
  4. ۴در جیوتیش، راهو نمایندهٔ عطش، جاه‌طلبی، چیزهای تازه و ناآشنا و ابهام است؛ ماهاداشایش ۱۸ سال است.
  5. ۵اسطورهٔ راهو داستان کسی است که جاودانگی را دزدید و سری بی‌تن شد: عطشی که هیچ‌وقت سیر نمی‌شود.

راهو کدام سیاره است؟

در نجوم امروز، راهو اسم هیچ سیاره‌ای نیست. مدار ماه نسبت به مسیر سالانهٔ خورشید حدود پنج درجه کج است و این دو دایره در دو نقطه همدیگر را قطع می‌کنند. نقطه‌ای که ماه در آن از جنوب به شمال دایره‌البروج می‌رود، گرهٔ شمالی یا راهو است؛ نقطهٔ روبه‌رو، که ماه از شمال به جنوب می‌رود، گرهٔ جنوبی یا کیتو (Ketu).

این دو نقطه ثابت نیستند و برخلاف جهت حرکت سیاره‌ها، رو به عقب جابه‌جا می‌شوند. به همین دلیل در جیوتیش راهو و کیتو همیشه «وکری» (قهقرایی) شمرده می‌شوند. هر دور کامل این حرکت حدود ۱۸٫۶ سال است، پس راهو تقریباً یک سال و نیم در هر برج می‌ماند. ورود راهو به برجی تازه همیشه خبر نجومی مهمی است؛ برای نمونه، ورود راهو به جدی و کیتو به سرطان را جداگانه نوشته‌ایم.

اسطورهٔ راهو: سری که جاودانگی را چشید

داستان راهو در پوراناها (Puranas)، متن‌های اسطوره‌ای هند، به «سامودرا مانتان» (Samudra Manthan) یا هم‌زدن اقیانوس شیر برمی‌گردد. خدایان (دِوا) و دیوها (اسورا) با هم اقیانوس را هم زدند تا شهد جاودانگی، «آمریتا» (Amrita)، بیرون بیاید. ویشنو به شکل زنی به نام «موهینی» شهد را میان خدایان تقسیم کرد و نگذاشت به دیوها برسد.

یکی از دیوها، سواربهانو، خود را به شکل خدایان درآورد و میان آن‌ها نشست. خورشید و ماه او را شناختند و به ویشنو خبر دادند، ولی پیش از آنکه ویشنو با چاکرای خود، «سودارشانا» (Sudarshana)، سر او را جدا کند، شهد از گلویش گذشته بود. سرِ جاودانه‌شده «راهو» شد و تنِ بی‌سر «کیتو». از آن روز راهو کینهٔ خورشید و ماه را به دل دارد و هر بار که به آن‌ها می‌رسد، می‌بلعدشان؛ ولی چون گلو ندارد، خورشید و ماه دوباره از آن سو بیرون می‌آیند. این تصویر اسطوره‌ای همان گرفتگی است.

راهو سری است بی‌تن: می‌خواهد، می‌بلعد، ولی هیچ‌وقت سیر نمی‌شود.

فلسفهٔ راهو: عطش، توهم و آگاهی

اسطورهٔ راهو کلید فهم نقش آن در آسترولوژی است. راهو سر است بدون تن؛ میل و فکر است بدون جایی برای آرام گرفتن. به همین دلیل جیوتیش او را نمایندهٔ چیزهایی می‌داند که آدم را به جلو هل می‌دهند ولی سیرش نمی‌کنند:

  • عطش و جاه‌طلبی: موضوع خانه‌ای که راهو در آن است معمولاً جایی است که آدم بیشترین «بیشتر خواستن» را تجربه می‌کند.
  • تازگی و ناآشنایی: راهو با چیزهای خارجی، غیرسنتی، فناوری و هر چیزی که بیرون از چارچوب آشنا باشد، پیوند دارد.
  • توهم و ابهام: چون سایه است، تصویری اغراق‌شده یا مبهم می‌سازد؛ گاهی چیزی را بزرگ‌تر از آنچه هست نشان می‌دهد.
  • دگرگونی ناگهانی: دوره‌های راهو اغلب با تغییر مسیرهای غیرمنتظره همراه دیده می‌شوند.

در همین حال، سنت جیوتیش راهو را فقط منفی نمی‌داند. همان عطشی که راهو می‌سازد، وقتی آگاهانه دیده شود، به جست‌وجو و شناخت تبدیل می‌شود. محور راهو و کیتو در چارت را اغلب مسیری میان «جایی که روح به سمتش کشیده می‌شود» (راهو) و «آنچه از پیش آشناست و باید رهایش کرد» (کیتو) می‌خوانند.

راهو در جیوتیش: مشخصات پایه

ویژگی

راهو

ماهیت

گرهٔ شمالی ماه، سیارهٔ سایه (چایا گراها)

حرکت

همیشه قهقرایی؛ حدود ۱۸ ماه در هر برج

ماهاداشا

۱۸ سال در سیستم ویمشوتاری

ناکشاتراهای تحت حکومت

آردرا، سواتی، شاتابیشا

رفتار

بنا به گفتهٔ معروف جیوتیش «راهو مانند زحل عمل می‌کند و کیتو مانند مریخ»

شرف و هبوط

محل اختلاف سنت‌ها؛ بسیاری ثور را برج شرف و عقرب را برج هبوط می‌دانند و برخی جوزا و قوس را

ناکشاتراهای راهو هر کدام صفحهٔ خود را دارند: آردرا، سواتی و شاتابیشا. کسی که ماهش در یکی از این سه ناکشاترا باشد، زندگی‌اش را با ماهاداشای راهو شروع می‌کند.

راهو در چارت تولد

برای خواندن راهو در چارت تولد، سه چیز را با هم می‌بینیم: خانه‌ای که راهو در آن است، برجی که در آن نشسته و سیاره‌هایی که با او هم‌نشین‌اند یا به او نظر دارند. خانهٔ راهو موضوع عطش و تجربهٔ تازه را نشان می‌دهد و خانهٔ کیتو، روبه‌رویش، موضوعی که آشناست و کشش کمتری به آن داریم.

راهو در نجوم غربی چه فرقی دارد؟

در آسترولوژی غربی هم گره‌های ماه به کار می‌روند، با نام‌های «گرهٔ شمالی» (North Node) و «گرهٔ جنوبی» (South Node). دو فرق مهم با جیوتیش دارند:

  1. دایره‌البروج متفاوت: جیوتیش زودیاک نجومی (سایدریال) را به کار می‌برد و آسترولوژی غربی زودیاک فصلی (تروپیکال). امروز این دو حدود ۲۴ درجه با هم فاصله دارند، پس راهو در چارت ودیک معمولاً یک برج عقب‌تر از چارت غربی است.
  2. وزن تفسیر: در آسترولوژی غربی گره‌ها بیشتر «مسیر روح» خوانده می‌شوند، ولی جیوتیش راهو و کیتو را سیاره‌های کامل با داشای خودشان می‌داند و بسیار پررنگ‌تر به کار می‌برد.

راهو چارت خودتان را پیدا کنید

برای اینکه بدانید راهو در چارت شما در کدام برج و خانه است، چارت تولد رایگان را بسازید. جای راهو و کیتو روی چارت شمال‌هندی کنار سیاره‌های دیگر دیده می‌شود. اگر بخواهید بدانید این محور برای شخص شما چه معنایی دارد و دورهٔ راهو کی فعال می‌شود، تفسیر چارت تولد آن را در کنار بقیهٔ چارت می‌خواند.

پرسش‌های متداول

راهو کدام سیاره است؟

راهو سیاره‌ای فیزیکی نیست. گرهٔ شمالی ماه است، یعنی نقطه‌ای که مدار ماه از مسیر ظاهری خورشید رد می‌شود. جیوتیش آن را «سیارهٔ سایه» می‌نامد و در کنار هفت سیارهٔ دیدنی می‌شمارد.

نام دیگر سیاره راهو چیست؟

در نجوم دورهٔ اسلامی به راهو «رأس» یا «رأس‌الجوزهر» می‌گفتند و به کیتو «ذنب». در متون هندی نام اسطوره‌ای آن «سواربهانو» است و در فارسی امروز «گرهٔ شمالی ماه» هم گفته می‌شود.

چرا راهو را سیارهٔ سایه می‌نامند؟

چون جسم ندارد و دیده نمی‌شود، ولی اثرش دیده می‌شود: گرفتگی خورشید و ماه فقط نزدیک گره‌های ماه رخ می‌دهد. در سانسکریت به آن «چایا گراها» یعنی سیارهٔ سایه می‌گویند.

راهو در چارت تولد خوب است یا بد؟

نه خوب است و نه بد. راهو جایی را نشان می‌دهد که میل و کنجکاوی بیشترین حرکت را دارد. همین انرژی می‌تواند به جاه‌طلبی و کشف تبدیل شود یا به بی‌قراری؛ خانه، برج و هم‌نشین‌هایش فرق را می‌سازند.

ماهاداشای راهو چند سال است؟

در سیستم ویمشوتاری، ماهاداشای راهو ۱۸ سال طول می‌کشد و بعد از آن ماهاداشای مشتری شروع می‌شود.

بیشتر بخوانید

همه مقالات