رفتن به محتوای اصلی

چارت تولد سهراب سپهری؛ آسمانی که «هشت کتاب» را نوشت

تتیم تحریریه هورا۱۴ دقیقه مطالعه
کاسهٔ شیشه‌ای آب روی چهارپایهٔ چوبی با برگ سپیداری روی آب، در فضای تاریک و مه‌آلود؛ تصویری برای چارت تولد سهراب سپهری

شنبه ۱۴ مهر ۱۳۰۷، هنگام اذان ظهر، در قم پسری به دنیا آمد که بعدها نوشت «چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید». مادرش ساعت تولد او را با همین اذان به خاطر سپرده بود و برای همین، چارت تولد سهراب سپهری از معدود چارت‌های دقیقی است که از یک چهرهٔ ایرانی داریم. رایزینگ او قوس است، ماهش در جوزا و خورشیدش در سنبله.

ما این چارت را حساب کردیم و یک تفسیر پرایم کامل رویش نوشتیم، با همان قالبی که هر کسی برای چارت خودش می‌گیرد. در این مقاله تکه‌های آن تفسیر را کنار زندگی سهراب می‌گذاریم. یکی از آن‌ها شاید غافلگیرتان کند: «صدای پای آب»، «مسافر» و «حجم سبز» هر سه در یک دورهٔ کوتاه سه‌ساله از چارت او نوشته شده‌اند.

یک چیز را از اول بگوییم: این خوانش بعد از زندگی انجام شده و ما می‌دانیم سهراب چه کسی شد. ولی دیدن اینکه چارت و زندگی کجا با هم جور درمی‌آیند، خودش چیزهای زیادی دربارهٔ زبان چارت یاد می‌دهد.

چارت سهراب در یک نگاه

  1. ۱سهراب ۱۴ مهر ۱۳۰۷ (۶ اکتبر ۱۹۲۸)، ساعت ۱۲ ظهر در قم به دنیا آمد. بانک دادهٔ Astro-Databank این داده را با رتبهٔ A ثبت کرده است.
  2. ۲رایزینگش قوس است در ناکشاترای مولا (ریشه)، ماهش در جوزا در ناکشاترای پوناروسو (بازگشت روشنایی) و خورشیدش در سنبله، در خانهٔ دهم.
  3. ۳ونوس در برج خودش، میزان، کنار عطارد در خانهٔ یازدهم نشسته و مشتری، صاحب رایزینگ، در خانهٔ پنجم است که خانهٔ شعر و آفرینش است.
  4. ۴«صدای پای آب»، «مسافر» و «حجم سبز» در زیردورهٔ ونوس از ماهاداشای عطارد نوشته شدند (آذر ۱۳۴۳ تا مهر ۱۳۴۶).
  5. ۵زحل و کتو در خانهٔ دوازدهم‌اند؛ خانه‌ای که با سفرهای دور و خلوت و عرفان شرق سهراب جور درمی‌آید.
چارت تولد سهراب سپهری به سبک شمال هند: رایزینگ قوس ۴ درجه و ۱۲ دقیقه، ماه و مریخ در جوزا، مشتری در حمل
چارت تولد سهراب سپهری به سبک شمال هند: رایزینگ قوس ۴ درجه و ۱۲ دقیقه، ماه و مریخ در جوزا، مشتری در حمل

مشخصات تولد سهراب سپهری: کدام روز و کدام شهر؟

سهراب سپهری شنبه ۱۴ مهر ۱۳۰۷ (۶ اکتبر ۱۹۲۸)، ساعت ۱۲ ظهر به وقت محلی، در شهر قم به دنیا آمد. خانواده‌اش کاشانی بودند و سهراب کودکی‌اش را در کاشان گذراند؛ برای همین بیشتر زندگی‌نامه‌ها کاشان را زادگاه او می‌نویسند و روز تولدش را هم گاهی ۱۵ مهر.

بانک دادهٔ Astro-Databank که مرجع شناخته‌شدهٔ دادهٔ تولد چهره‌های جهان است، تولد او را با رتبهٔ A ثبت کرده. رتبهٔ A یعنی داده از حافظهٔ خود شخص یا خانواده‌اش آمده؛ در این مورد، مادر سهراب که می‌دانست پسرش هنگام اذان ظهر به دنیا آمده است. دقیق‌بودن ساعت برای چارت تولد حیاتی است، چون رایزینگ (طالع) تقریباً هر دو ساعت یک برج جلو می‌رود و همهٔ خانه‌ها با آن جابه‌جا می‌شوند.

یک نکتهٔ فنی هم هست. ایرانِ ۱۳۰۷ هنوز ساعت رسمی سراسری نداشت و هر شهر با ساعت خورشیدی خودش زندگی می‌کرد. برای همین «۱۲ ظهر» را به وقت محلی قم (طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۵۴ دقیقه) حساب کرده‌ایم، نه به ساعت امروزِ تهران.

جدول کامل چارت تولد سهراب سپهری

این جدول، چارت راشی (D1) سهراب است به روش ودیک، با زودیاک نجومی و آیانامشای لاهیری. برای هر سیاره برج، درجه، ناکشاترا و خانه را آورده‌ایم:

سیاره

برج

درجه

ناکشاترا

خانه

رایزینگ (لگنا)

قوس

۴°۱۲′

مولا

۱

خورشید

سنبله

۱۹°۵۸′

هاستا

۱۰

ماه

جوزا

۲۱°۵۰′

پوناروسو

۷

مریخ

جوزا

۸°۲۵′

آردرا

۷

عطارد

میزان

۱۴°۳۷′

سواتی

۱۱

مشتری (برگشتی)

حمل

۱۵°۲۲′

بهارانی

۵

ونوس

میزان

۱۵°۴۸′

سواتی

۱۱

زحل

عقرب

۲۱°۳۶′

جیشتا

۱۲

راهو

ثور

۸°۵۰′

کریتیکا

۶

کتو

عقرب

۸°۵۰′

آنورادا

۱۲

اگر با آسترولوژی غربی آشنا باشی، شاید جا بخوری. در آسترولوژی غربی سهراب «متولد میزان» است، ولی در جیوتیش خورشیدش در سنبله است. دو زودیاک در آن سال حدود ۲۳ درجه با هم فاصله داشتند و این اختلاف از همین‌جاست. در چارت تولد ودیک هم برج ماه و رایزینگ از برج خورشید مهم‌ترند.

رایزینگ قوس در ناکشاترای مولا: شاعری که دنبال ریشه بود

رایزینگ سهراب ۴ درجه و ۱۲ دقیقهٔ قوس است، در ناکشاترای مولا. رایزینگ قوس در جیوتیش نشانهٔ کسی است که زندگی را راهی برای فهمیدن می‌بیند. کنجکاو است، آزادی‌اش را دوست دارد و با چیزهایی که فقط ظاهر دارند زود حوصله‌اش سر می‌رود.

رنگ اصلی را اما ناکشاترای مولا می‌دهد. «مولا» در سانسکریت یعنی ریشه و نمادش دسته‌ای ریشهٔ گره‌خورده است. کسی که رایزینگش در مولاست معمولاً تا ته یک مسئله نرود آرام نمی‌گیرد. تفسیر پرایم سهراب هم در بخش شغلی همین را گفته: او «به دانستنِ سطحی قانع نمی‌شود» و دنبال ریشهٔ هر مسئله می‌گردد.

شعر سهراب هم مدام به ریشه‌ها برمی‌گردد، به آب و خاک و نگاهی که هنوز عادت نکرده. در «صدای پای آب» از جوی و باغ و حوض کودکی‌اش می‌گوید، طوری که انگار اصل همه‌چیز همان‌جا جا مانده است.

نهال سپیداری معلق در فضای تاریک با ریشه‌های پیدا؛ نمادی از ناکشاترای مولا به معنای ریشه
نهال سپیداری معلق در فضای تاریک با ریشه‌های پیدا؛ نمادی از ناکشاترای مولا به معنای ریشه

ماه در جوزا، ناکشاترای پوناروسو: رفتن و دوباره برگشتن

ماه سهراب در ۲۱ درجه و ۵۰ دقیقهٔ جوزا است، در ناکشاترای پوناروسو، در خانهٔ هفتم. در جیوتیش، برج ماه از برج خورشید مهم‌تر است: ماه ذهن و دل آدم است، جایی که احساس‌ها پردازش می‌شوند.

پوناروسو یعنی «بازگشت نیکی» یا «دوباره روشن‌شدن». ایزدبانویش آدیتی است، مادرِ بی‌کرانگی، و نمادش تیردان؛ تیرها می‌روند و تیردان دوباره پر می‌شود. این ناکشاترای کسی است که می‌رود و برمی‌گردد. سهراب هم همین‌طور زندگی کرد: پاریس و توکیو و دهلی و نیویورک را دید و هر بار به کاشان و باغ خانه برگشت.

ماهِ جوزا ذهن را دوقطبی می‌کند. سهراب هم نقاش بود و هم شاعر، هم دوستانش را داشت و هم مدام به تنهایی پناه می‌برد. مریخ هم کنار ماه نشسته و یوگای چاندرا-منگالا را ساخته است که تفسیر پرایم سهراب اسمش را گذاشته «مسیر حس تا حرکت». در این چارت، احساس زود به کار تبدیل می‌شود؛ در مورد سهراب، به تابلو و شعر.

خورشید در خانهٔ دهم، ناکشاترای هاستا: نقاشی که با دست فکر می‌کرد

خورشید سهراب در ۱۹ درجه و ۵۸ دقیقهٔ سنبله است، در خانهٔ دهم و در ناکشاترای هاستا. خانهٔ دهم خانهٔ کار و جایگاه آدم در جامعه است و خورشید در این خانه بیشترین قدرت جهتی (دیگ‌بالا) را دارد. این جایگاه معمولاً کسی را نشان می‌دهد که کارش دیده می‌شود و اسمش با کارش می‌ماند.

هاستا یعنی دست. نمادش دستِ باز است و ایزدش ساویتار، خورشیدِ برانگیزاننده. هاستا ناکشاترای هنرمندی است که مهارتش در انگشت‌هایش است. سهراب پیش از آنکه شاعر مشهوری باشد نقاش بود: دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران را با رتبهٔ اول تمام کرد، در پاریس چاپ سنگی آموخت و در توکیو حکاکی روی چوب.

خورشید در این چارت صاحب خانهٔ نهم هم هست، یعنی خانهٔ معنا و حکمت و استاد. وقتی صاحب خانهٔ نهم در خانهٔ دهم بنشیند، کار آدم با جست‌وجوی معنا گره می‌خورد. سهراب سال‌ها کارمند اداره‌های مختلف بود و بارها استعفا داد تا وقتش را به نقاشی و سفر بدهد.

ونوس در برج خودش و عطارد در سواتی: جوانه‌ای در باد

ونوس سهراب در ۱۵ درجه و ۴۸ دقیقهٔ میزان است، یعنی در برج خودش، و عطارد هم در ۱۴ درجه و ۳۷ دقیقهٔ میزان کنارش نشسته؛ هر دو در خانهٔ یازدهم و در ناکشاترای سواتی. ونوس سیارهٔ زیبایی و هنر است و در برج خودش آزادانه و کامل کار می‌کند. عطارد سیارهٔ کلمه است. این دو کنار هم یعنی زیبایی‌ای که به زبان می‌آید.

سواتی یعنی «خودرو» یا «مستقل» و نمادش جوانه‌ای در باد است؛ ساقه‌ای نرم که با باد خم می‌شود و نمی‌شکند. ایزدش هم وایو، ایزد باد است. سخت بشود نمادی پیدا کرد که این‌قدر به شعر سهراب نزدیک باشد، شعری که وزن نیمایی را آزادانه به کار می‌گیرد و پر از باد و برگ است.

عطارد و ونوس در خانهٔ دوم از خورشید هم نشسته‌اند و این، یوگایی به اسم وسی یوگا می‌سازد. تفسیر پرایم سهراب اسم این یوگا را گذاشته «ثمره‌ای که در کار شکل می‌گیرد».

جای این دو سیاره هم مهم است. خانهٔ یازدهم خانهٔ ثمر و شنیده‌شدن است. عطارد صاحب خانه‌های هفتم و دهم است و ونوس صاحب خود خانهٔ یازدهم. یعنی کلمه و زیبایی در خانهٔ ثمر کنار هم نشسته‌اند. شاید برای همین است که شعر مردی که از شلوغی فرار می‌کرد، این‌همه خواننده پیدا کرد.

کارهای پژوهشی که از تو کندوکاو و فهم علت‌ها می‌خواهند، با خلق‌وخویت جور درمی‌آیند.
— از بخش «الگوی شغلی» در تفسیر پرایم سهراب سپهری

مشتری، صاحب رایزینگ، در خانهٔ پنجم: آفرینش به‌جای فرمان

مشتری، صاحب رایزینگ قوس، در ۱۵ درجه و ۲۲ دقیقهٔ حمل و در خانهٔ پنجم نشسته و برگشتی (رتروگراد) است. وقتی صاحب رایزینگ در خانهٔ اول، پنجم یا نهم باشد، یعنی در یکی از خانه‌های «تریکونا»، ستون چارت محکم است.

خانهٔ پنجم خانهٔ آفرینش و هوش و شعر است. مشتری از این خانه هم به رایزینگ نگاه دارد و هم به ونوس و عطارد در خانهٔ یازدهم. پس سیاره‌ای که صاحب خود اوست، پشت سیاره‌های هنرش هم ایستاده. مشتریِ برگشتی معمولاً جست‌وجو را به درون می‌برد و ایمان را به تجربهٔ شخصی گره می‌زند.

اولین ماهاداشای زندگی سهراب هم مشتری بود، از تولد تا تیر ۱۳۲۱. تفسیر پرایم این دوره را «ذهن روشن و ایمان پررنگ» نامیده است؛ کودکی‌ای که سهراب بعدها در «صدای پای آب» با آن همه مهر از آن یاد کرد.

زحل و کتو در خانهٔ دوازدهم: سفر به شرق و خلوت

زحل در ۲۱ درجه و ۳۶ دقیقهٔ عقرب و کتو در ۸ درجه و ۵۰ دقیقهٔ عقرب، هر دو در خانهٔ دوازدهم چارت سهراب‌اند. خانهٔ دوازدهم خانهٔ سرزمین‌های دور، خلوت، رهایی و آن چیزی است که از دنیای مادی فراتر می‌رود.

کتو در خانهٔ دوازدهم از نشانه‌های کلاسیک رهایی (موکشا) است؛ دلی که به دنیا بند نمی‌شود. زحل در همین خانه سفرهای طولانی و تنهایی خودخواسته را نشان می‌دهد. سهراب سال‌ها در هند و ژاپن و اروپا و آمریکا سفر کرد، شیفتهٔ اندیشهٔ بودا و ذن شد و بیشتر عمرش از جمع کناره گرفت.

زحل صاحب خانه‌های دوم و سوم هم هست و خانهٔ سوم خانهٔ نوشتن و انتشار است. در بخش بعد می‌بینی که مجموعهٔ کامل شعرهای سهراب هم در زیردورهٔ زحل منتشر شد.

چمدان چرمی کهنه با نور سبز و برگ‌هایی که از آن بیرون می‌آیند؛ نمادی از خانهٔ دوازدهم و سفرهای سهراب سپهری
چمدان چرمی کهنه با نور سبز و برگ‌هایی که از آن بیرون می‌آیند؛ نمادی از خانهٔ دوازدهم و سفرهای سهراب سپهری

نقشهٔ دوره‌های زندگی: کتاب‌های سهراب روی خط زمان داشا

داشا یعنی دوره‌های زندگی. در جیوتیش هر دوره را یک سیاره اداره می‌کند و موضوع آن سال‌ها را همان سیاره تعیین می‌کند. سیستم ویمشوتاری از جای دقیق ماه در لحظهٔ تولد حساب می‌شود. ماه سهراب در پوناروسو بود و پوناروسو ناکشاترای مشتری است؛ پس زندگی‌اش با ماهاداشای مشتری شروع شد.

این جدول را کنار زندگی سهراب بگذار:

دوره (ماهاداشا / زیردوره)

تاریخ

در زندگی سهراب

مشتری

تولد تا تیر ۱۳۲۱

کودکی در کاشان، باغ، مدرسه

زحل / ونوس

اردیبهشت ۱۳۲۸ تا تیر ۱۳۳۱

«مرگ رنگ»، نخستین دفتر شعر (۱۳۳۰)

زحل / راهو

اسفند ۱۳۳۴ تا دی ۱۳۳۷

نخستین سفر بلند به اروپا؛ پاریس (۱۳۳۶)

زحل / مشتری

دی ۱۳۳۷ تا تیر ۱۳۴۰

سفر به ژاپن و آموختن حکاکی روی چوب (۱۳۳۹)

عطارد / ونوس

آذر ۱۳۴۳ تا مهر ۱۳۴۶

«صدای پای آب»، «مسافر» و «حجم سبز»

عطارد / زحل

آبان ۱۳۵۴ تا تیر ۱۳۵۷

«هشت کتاب» (۱۳۵۵)، مجموعهٔ همهٔ دفترها

کتو

از تیر ۱۳۵۷

سال‌های پایانی؛ درگذشت در اردیبهشت ۱۳۵۹

دو ردیف را دقیق‌تر ببین. راهو سیارهٔ سرزمین‌های بیگانه و میل به ناشناخته است و نخستین سفر بلند سهراب به اروپا در زیردورهٔ راهو بود.

ردیف مهم‌تر ماهاداشای عطارد است، از تیر ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۵۷. عطارد در چارت سهراب صاحب خانهٔ دهم (کار) و خانهٔ هفتم (دیگران و مخاطب) است و کنار ونوسِ قوی در خانهٔ ثمر نشسته. این هفده سال، سال‌های اوج کار سهراب بود. وقتی زیردورهٔ ونوس در دل همین دوره رسید، سه اثری نوشته شد که امروز سهراب را بیش از همه با آن‌ها می‌شناسیم.

بخش نقشهٔ دوره‌های زندگی در تفسیر پرایم سهراب سپهری: دورهٔ مشتری از مهر ۱۳۰۷ تا تیر ۱۳۲۱
بخش نقشهٔ دوره‌های زندگی در تفسیر پرایم سهراب سپهری: دورهٔ مشتری از مهر ۱۳۰۷ تا تیر ۱۳۲۱

این خوانش از کجا آمده؟ تفسیر پرایم سهراب سپهری

تصویرها و جمله‌هایی که در این مقاله از «تفسیر پرایم سهراب» آوردیم، از تفسیری واقعی است که روی چارت او نوشته شده. تفسیر پرایم، تفسیر کامل چارت تولد ودیک در هوراست و از تاریخ و ساعت و شهر تولد هر کس ساخته می‌شود. تفسیر سهراب همان قالبی را دارد که هر خریدار برای چارت خودش می‌گیرد. این‌ها در آن هست:

  • چارت راشی به سبک شمال هند، با جدول سیاره‌ها و ناکشاتراها
  • شش فصل زندگی (شخصیت، رابطه، کار، ثروت، کارما و مسیر) با دلیل هر نکته از دل چارت
  • یوگاها و نشانه‌های ویژه، هر کدام با شرطش و اینکه چرا در چارت تو برقرار است
  • نقشهٔ دوره‌های زندگی، با تاریخ شروع و پایان هر ماهاداشا و زیردوره
  • ۱۶ چارت تقسیمی (وارگا) از D1 تا D60، فایل PDF، دو فایل صوتی و پوستر آسمان تولد برای چاپ

یک فرق اصلی با این مقاله دارد. اینجا زندگی سهراب را می‌دانستیم و چارت را کنارش گذاشتیم. در تفسیر تو چارت اول می‌آید و زندگی‌ات را خودت کنارش می‌گذاری؛ مثلاً می‌بینی «زیردورهٔ ونوسِ» تو کدام سال‌ها بوده یا کی می‌رسد.

بخش الگوی شغلی در تفسیر پرایم سهراب سپهری: مشتری در برج حمل، خانهٔ پنجم
بخش الگوی شغلی در تفسیر پرایم سهراب سپهری: مشتری در برج حمل، خانهٔ پنجم

چارت تولد خودت را چطور ببینی؟

برای چارت تولد فقط سه چیز لازم است: تاریخ تولد، ساعت تولد تا حد ممکن دقیق، و شهر تولد. اگر ساعت دقیقش را نمی‌دانی، از خانواده بپرس یا سراغ کارت واکسن و مدارک بیمارستان برو. مادر سهراب ساعت را با اذان ظهر به خاطر سپرده بود؛ خیلی از خانواده‌ها هم نشانه‌ای از آن روز یادشان مانده است.

در چارت تولد رایگان هورا رایزینگ و برج ماه و دورهٔ فعلی زندگی‌ات را می‌بینی، با چند نشانهٔ مهم چارتت. اگر خواستی کل چارتت را مثل نمونهٔ سهراب بخوانی، تفسیر پرایم را ببین.

پرسش‌های متداول

سهراب سپهری متولد چه ماهی و چه برجی است؟

سهراب سپهری ۱۴ مهر ۱۳۰۷ به دنیا آمد. در آسترولوژی غربی خورشیدش در میزان است، ولی در جیوتیش (آسترولوژی ودیک) خورشیدش در سنبله، ماهش در جوزا و رایزینگش قوس است.

رایزینگ (طالع) سهراب سپهری چیست؟

رایزینگ سهراب سپهری قوس است، در ۴ درجه و ۱۲ دقیقه، در ناکشاترای مولا به معنای «ریشه». این رایزینگ از ساعت ۱۲ ظهر و محل تولدش در قم حساب شده است.

سهراب سپهری در قم به دنیا آمده یا کاشان؟

خانوادهٔ سهراب کاشانی بودند و او در کاشان بزرگ شد، ولی بنابر دادهٔ تولدی که Astro-Databank با رتبهٔ A ثبت کرده، در قم به دنیا آمد. برای چارت تولد، شهر محل تولد مهم است، نه شهر خانواده.

برج ماه سهراب سپهری چیست؟

ماه سهراب در ۲۱ درجه و ۵۰ دقیقهٔ جوزا و در ناکشاترای پوناروسو است، به معنای «بازگشت روشنایی». ماه در خانهٔ هفتم چارت او و کنار مریخ نشسته است.

آیا می‌شود با چارت تولد، زندگی یک نفر را پیش‌بینی کرد؟

چارت تولد تمایل‌ها، توان‌ها و دوره‌های زندگی را نشان می‌دهد، نه سرنوشتی قطعی. نمونهٔ سهراب نشان می‌دهد دوره‌های داشا چطور با فصل‌های واقعی زندگی هم‌خوان می‌شوند، ولی انتخاب‌ها همیشه با خود آدم است.

تفسیر پرایم چیست؟

تفسیر پرایم تفسیر کامل چارت تولد ودیک در هوراست: شش فصل زندگی، یوگاها، نقشهٔ دوره‌های زندگی با تاریخ، ۱۶ چارت تقسیمی، PDF، فایل صوتی و پوستر آسمان تولد. همهٔ نمونه‌های این مقاله از تفسیر پرایم سهراب سپهری است.