مشتریدر آسترولوژی ودیک

مشتری حدود یک سال در هر برج می‌ماند و در حدود ۱۲ سال کل زودیاک را دور می‌زند؛ به همین دلیل «گذر سالانهٔ مشتری» یکی از پرپیگیری‌ترین رویدادهای آسمان برای ایرانیان علاقه‌مند به جیوتیش است. در روش ودیک، گذر (گوچار) را از برج ماه تولد می‌سنجند. گذر مشتری از خانه‌های دوم، پنجم، هفتم، نهم و یازدهم از ماه به‌طور سنتی خوشایند شمرده می‌شود و معمولاً با گشایش، فرصت آموختن، رابطه یا رشد همراه است.

گذر مشتری از دیگر خانه‌ها بد نیست، بیشتر آرام‌تر و درونی‌تر است؛ برای نمونه گذر از برج ماه زمانی برای بازنگری در خود و ساختن پایه‌ای تازه است. سال بازگشت مشتری به برج تولدش، حدود هر ۱۲ سال، اغلب آغاز فصلی نو در رشد شخصی است. نگاه‌های پنجم، هفتم و نهم مشتری در گذر هم مهم‌اند و منجمان می‌گویند وقتی مشتری و زحل هر دو به خانه‌ای نگاه کنند، موضوع آن خانه بیشتر به جریان می‌افتد.

در پوراناها، بریهاسپاتی پسر حکیم بزرگ آنگیراس و گوروی دواها، یعنی آموزگار و کاهن ایزدان است. او مشاور ایندرا، شاه ایزدان، و نگهبان سرودها و آیین‌های ودایی است و به او «واچاسپاتی»، سرور سخن، هم می‌گویند. روایت‌ها بارها نشان می‌دهند که ایزدان نه با سلاح، که با رایزنی بریهاسپاتی از بحران‌ها می‌گذرند؛ خرد در این داستان‌ها از هر نیرویی کارآمدتر است.

رقیب همیشگی او شوکرا، یعنی ونوس، گوروی آسوراهاست که رمز «مریتا سنجیوانی»، دانش بازگرداندن مردگان به زندگی، را می‌دانست. کاچا، پسر بریهاسپاتی، سال‌ها شاگرد شوکرا شد تا این دانش را بیاموزد و داستان او و دِویانی، دختر شوکرا، از زیباترین روایت‌های این رقابت است. این دو استاد دو گونه دانش را نشان می‌دهند: مشتری دانش دارما و معنا، و ونوس دانش زندگی، لذت و ماندن. به همین دلیل در دوستی طبیعی سیارات (نایسارگیکا مایتری)، مشتری ونوس را دشمن می‌شمارد.

داستان دیگر دربارهٔ تارا، همسر بریهاسپاتی، است که با سوما یا ماه همراه شد و جنگی میان ایزدان درگرفت. سرانجام براهما میانجی شد و تارا بازگشت، اما کودکی به دنیا آورد به نام بودا، یعنی عطارد، و گفت پدرش سوماست. شاید از همین روست که مشتری عطارد را دشمن می‌داند، و شگفت آنکه ماه را همچنان دوست می‌شمارد. درس این اسطوره روشن است: خرد، مصونیت از زخم نیست؛ هنر گوروی واقعی بازگشتن به دارما پس از زخم است.

مشتری پیش از هر چیز نشانگر خرد و دانش و آموزگار است: استادان، معلمان، مشاوران، روحانیان، قاضیان و هر کسی که راه را نشان می‌دهد. او پوترا کاراکا (نشانگر فرزندان) است و با خانهٔ پنجم پیوندی عمیق دارد؛ در سنت، کاراکای خانه‌های دوم، پنجم، نهم، دهم و یازدهم هم هست. خانهٔ نهم، خانهٔ بخت، استاد و دارما، طبیعی‌ترین قلمرو اوست.

مشتری نشانگر ایمان، اخلاق و معناست؛ همان حس درونی که می‌گوید زندگی جهتی دارد. او را دانا کاراکا (نشانگر ثروت) هم می‌نامند، اما ثروتِ مشتری بیشتر به معنای برکت و رشد است: گشایش، سخاوت و کافی بودن، نه وعدهٔ پول. در دیدگاه سنتی، مشتری در چارت زن نشانگر همسر هم هست، همان‌گونه که ونوس در چارت مرد؛ امروز بسیاری از منجمان این قاعده را در کنار خانهٔ هفتم و حاکم آن می‌خوانند، نه به‌تنهایی.

در بدن، متون کلاسیک کبد، چربی بدن و ران‌ها را به مشتری نسبت می‌دهند؛ این نسبت‌ها نماد سنتی‌اند و جای تشخیص پزشکی را نمی‌گیرند. عنصر مشتری اثیر (آکاشا)، کیفیتش ساتوا (روشنی و پاکی)، رنگش زرد و جهتش شمال‌شرق است. طلا، زردچوبه، کتاب، معبد و کلاس درس هم از نشانه‌های مشتری‌اند؛ هر جا که دانش با احترام منتقل می‌شود.

مشتری حاکم دو برج است: قوس، برج آتش و جست‌وجوی حقیقت، و حوت، برج آب و ایمان و شفقت. ۱۰ درجهٔ نخست قوس مولاتریکونای اوست، یعنی جایی که مشتری از خانهٔ خودش هم آسوده‌تر است و کیفیتش ناب‌تر بیان می‌شود؛ باقی قوس برج خود او به شمار می‌آید. اگر مشتری در برج خود یا در برج شرفش در یکی از خانه‌های کندرا (اول، چهارم، هفتم و دهم) بنشیند، هامسا یوگا شکل می‌گیرد، یکی از پنج یوگای مهاپوروشا که خرد، پاکی و احترام می‌آورد.

مشتری در سرطان به شرف می‌رسد و اوج شرفش ۵ درجهٔ سرطان است؛ برج ماه، برج پرورش و مهر، جایی است که دانش به مراقبت بدل می‌شود. نقطهٔ مقابل، ۵ درجهٔ جدی، اوج هبوط اوست؛ در برج زحل، خرد باید از دل واقعیت سخت و کار عملی بگذرد. هبوط پایان داستان نیست: اگر حاکم جدی (زحل) یا حاکم سرطان (ماه)، یا مریخ که در جدی به شرف می‌رسد، در کندرا از طالع یا ماه باشد، قاعدهٔ نیچا بهانگا (لغو هبوط) فعال می‌شود و همین مشتری می‌تواند پس از درس‌های اولیه بسیار پرقدرت شود.

مشتری در خانهٔ اول دیگ بالا (قوت جهتی) دارد و در طالع، مثل چراغی در آستانهٔ خانه، کل چارت را روشن می‌کند. دوستان طبیعی او خورشید، ماه و مریخ‌اند، زحل برایش خنثی است و عطارد و ونوس دشمن. مشتری هر سال حدود چهار ماه وکری (رجعی) است؛ در این دوره خرد به درون می‌رود، بازنگری می‌کند و اغلب عمیق‌تر می‌شود. وقتی در فاصلهٔ حدود ۱۱ درجه از خورشید باشد محترق (آستا) شمرده می‌شود و ممکن است اثرش آرام‌تر یا پنهان‌تر بروز کند.

1. حملبرج دوست
2. ثوربرج دشمن
3. جوزابرج دشمن
4. سرطانشرف
5. اسدبرج دوست
6. سنبلهبرج دشمن
7. میزانبرج دشمن
8. عقرببرج دوست
9. قوسمولاتریکونا
10. جدیهبوط
11. دلوخنثی
12. حوتخانهٔ خود

«برج دوست» و «برج دشمن» یعنی رابطهٔ طبیعی (نایسارگیکا) این سیاره با حاکم آن برج.

برجی که مشتری در چارت تولدت در آن است، رنگ و لحن این سیاره را تعیین می‌کند. برج مشتریی خودت را باز کن:

خانه‌ها از طالع شمرده می‌شوند (روش برج کامل). خانه‌ای که مشتری در آن نشسته، صحنه‌ای از زندگی است که این سیاره بیشترین کارش را آنجا می‌کند.

ماهاداشای مشتری در نظام ویمشوتاری ۱۶ سال طول می‌کشد؛ پس از داشای ۱۸ سالهٔ راهو می‌آید و پیش از داشای ۱۹ سالهٔ زحل. کسانی که ماه تولدشان در یکی از سه ناکشاترای مشتری است، زندگی را با بخشی از همین داشا آغاز می‌کنند. نخستین زیردوره (آنتاراداشا)، یعنی مشتری در مشتری، حدود دو سال و یک ماه است و اغلب حال‌وهوای کل دوره را نشان می‌دهد.

این دوره معمولاً با رشد، یادگیری، گسترش افق‌ها و پیدا شدن راهنما همراه است؛ بسیاری در داشای مشتری درس می‌خوانند، ازدواج می‌کنند، فرزنددار می‌شوند یا به معنویت و فلسفه روی می‌آورند. اما مشتری فقط آنچه را که در چارت وعده داده شده گسترش می‌دهد. اگر مشتری قوی و خوش‌نشین باشد، این ۱۶ سال اغلب دوره‌ای پربرکت است؛ اگر ضعیف یا آسیب‌دیده باشد، همین دوره بیشتر مدرسه‌ای برای ساختن ایمان و یافتن استاد درونی است.

خانه‌هایی که مشتری برای هر طالع حکم می‌راند هم تصویر را تغییر می‌دهد. برای طالع حمل، سرطان، اسد، عقرب، قوس و حوت، مشتری حاکم خانه‌های ترکونا یا طالع است و داشایش معمولاً خوشایند است. برای طالع ثور، میزان، جدی و دلو، مشتری حاکم خانه‌های دشوارتری چون ششم، هشتم، سوم، یازدهم یا دوازدهم است و دوره‌اش درس‌های بیشتری دارد؛ برای جوزا و سنبله، حاکم دو کندراست و قاعدهٔ کندرادیپاتی دوشا (عیب حاکمیت کندرا) آن را خنثی‌تر می‌کند. برای همین هیچ داشایی را نمی‌توان بدون دیدن کل چارت سنجید.

مشتری حاکم سه ناکشاتراست، یکی در هر یک‌سوم زودیاک. کسی که ماهش در یکی از این سه منزل است، زندگی را با ماهاداشای مشتری شروع می‌کند.

ناکشاترای پوناروسو⁦۲۰°⁩ جوزا تا ⁦۳°۲۰′⁩ سرطان

پوناروسو از ۲۰ درجهٔ جوزا تا ۳ درجه و ۲۰ دقیقهٔ سرطان را در بر می‌گیرد و ایزدش آدیتی، مادر ایزدان و نماد بی‌کرانگی است. نامش یعنی «بازگشت نیکی» و نمادش تیردان؛ تیری که هر بار به خانه بازمی‌گردد. اینجا مشتری چهرهٔ مهربان، امیدوار و بخشندهٔ خود را نشان می‌دهد: توان دوباره آغاز کردن، بازگشتن به خانه و یافتن روشنی پس از تاریکی.

ناکشاترای ویشاکا⁦۲۰°⁩ میزان تا ⁦۳°۲۰′⁩ عقرب

ویشاکا از ۲۰ درجهٔ میزان تا ۳ درجه و ۲۰ دقیقهٔ عقرب امتداد دارد و ایزدانش ایندرا و آگنی‌اند، شاه ایزدان و خدای آتش. نمادش طاق پیروزی و چرخ کوزه‌گری است و نامش «دوشاخه» معنا می‌دهد. مشتری در این ناکشاترا خرد را با هدف و پشتکار می‌آمیزد: میل به رسیدن، شوق پیروزی و درس انتخاب میان دو راه.

ناکشاترای پوروا بهادراپادا⁦۲۰°⁩ دلو تا ⁦۳°۲۰′⁩ حوت

پوروا بهادراپادا از ۲۰ درجهٔ دلو تا ۳ درجه و ۲۰ دقیقهٔ حوت را در بر می‌گیرد و ایزدش آجا اکاپادا، بز تک‌پا، است؛ چهره‌ای آتشین و زاهدانه. نمادهایش شمشیر و پایه‌های جلوی تخت مرده‌اند، نشانه‌هایی از گذر و دگرگونی. اینجا مشتری شدیدترین و پالاینده‌ترین چهرهٔ خود را دارد: آرمان‌گرایی ژرف، شجاعت در دیدن حقیقت و میل به سوزاندن آنچه دیگر به کار نمی‌آید.

• ✦احترام به آموزگاران، از معلم کودکی تا استاد امروز، و قدردانی از کسانی که چیزی به ما آموخته‌اند؛ مشتری با سپاس بیدار می‌شود.
• ✦یادگیری پیوسته و آموختن به دیگران؛ خواندن متنی معنادار یا آموزش دادن آنچه می‌دانیم به کسی که نیازش دارد.
• ✦سخاوت ساده: کمک به آموزش کودکان، هدیه دادن کتاب یا غذا دادن به نیازمندان، به‌ویژه در روز پنج‌شنبه.
• ✦خواندن آرام مانترای «اوم گوروَوه نَمَهَ» یا «اوم بریهاسپاتایه نَمَهَ»، مثلاً ۱۰۸ بار در صبح پنج‌شنبه، با توجه به معنای آن و نه به‌عنوان طلسم.
• ✦دربارهٔ سنگ مشتری، یاقوت زرد (پوکراج): هیچ سنگی را خودسرانه انتخاب نکنید. سنگ فقط باید پس از خواندن کل چارت و به تشخیص منجمی باتجربه برگزیده شود، چون سنگ نادرست می‌تواند خانه‌ای دشوار را هم قوی‌تر کند.