ونوسدر ۱۲ برج

وقتی ونوس، سیارهٔ لطافت و پیوند، به برج حمل می‌رسد، وارد خانهٔ مریخ شده است: برجی آتشی و متحرک که اولین برج زودیاک است و همه‌چیز را با شروع کردن می‌شناسد. مریخ برای ونوس خنثی است، نه آغوشی باز دارد و نه دری بسته. ونوس اینجا جایگاه ویژه‌ای ندارد، نه شرف و نه هبوط، و ناچار است به زبان میزبان حرف بزند. زبان مریخ عمل است. سنت جیوتیش این ونوس را کمی بی‌قرار می‌بیند، چون ذات ونوس آرام گرفتن در لذت است و حمل اهل آرام گرفتن نیست. در عوض، ناکشاترای بهارانی که حاکمش خود ونوس است میانهٔ همین برج را گرفته و آن تکه از حمل برای ونوس آشناتر و خودمانی‌تر است.

این ونوس را از صراحتش می‌شناسی. اگر از کسی خوشش بیاید، پیام اول را خودش می‌فرستد و منتظر نشانه نمی‌ماند. عشق برایش فعل است، نه حالت: کسی را که دوست دارد همین حالا می‌خواهد ببیند و همین حالا برایش کاری بکند. کشش با هیجان گره خورده؛ کمی رقابت جذابش می‌کند و رابطه‌ای که چالش ندارد زود بی‌رنگ می‌شود. سلیقه‌اش هم همین‌طور است: رنگ تند، لباس راحت، موسیقی پرضرب و هنری که با بدن و سرعت کار دارد، مثل رقص یا عکاسی خیابانی. پول را بیشتر خرج تجربه می‌کند تا اشیا و رفاه را به معنی آزادی حرکت می‌فهمد. در چارت مرد، به زبان سنتی، همسری مستقل و پرجنب‌وجوش را نشان می‌دهد.

گرفتاری‌اش بی‌حوصلگی بعد از شور اول است. وقتی رابطه از مرحلهٔ کشف به مرحلهٔ نگه داشتن می‌رسد، ونوس حملی ممکن است خیال کند عشق تمام شده، در حالی که فقط ریتمش عوض شده است. خودخواهی ناخواسته هم هست: آن‌قدر سرگرم خواستن است که یادش می‌رود بپرسد طرف مقابل چه می‌خواهد. کافی است شجاعتش را خرج ساختن کند و هر چند وقت یک بار، به همان آدم قدیمی مثل روز اول ابراز علاقه کند. یک تابلوی تمام‌شده هم بیش از ده طرح نیمه‌کاره راضی‌اش می‌کند. شمارهٔ خانه‌ای که ونوس در آن است، میدان این شور را معلوم می‌کند: رابطه، کار یا جای دیگر.

ونوس در برج ثور در خانهٔ خودش است و این را از همان سطر اول حس می‌کنی. ثور برجی خاکی و ثابت است؛ چیزی را که به دست آورد نگه می‌دارد و عجله‌ای برای عوض کردنش ندارد. صاحب‌خانه خود ونوس است، پس اینجا مذاکره‌ای در کار نیست و لذت و آرامش همان چیزی است که برج هم می‌خواهد. یک نکتهٔ فنی: ثور برای ونوس خانهٔ خود است، نه مولاتریکونا، چون مولاتریکونای ونوس در میزان است. در عمل این فرق کم است و ونوس ثوری از آسوده‌ترین ونوس‌های زودیاک است. ناکشاترای روهینی، محبوب‌ترین منزل ماه و نماد رویش، بیشتر میانهٔ این برج را دارد و به ونوس رنگی شاعرانه و حسی می‌دهد. اگر این ونوس در یکی از خانه‌های کندرا (اول، چهارم، هفتم یا دهم) باشد، مالاویا یوگا شکل می‌گیرد.

ونوس ثوری با پنج حس زندگی می‌کند. بوی نان تازه، جنس پارچه، صدای یک خوانندهٔ خوب و طعم غذایی که با حوصله پخته شده برایش تجمل نیستند، خود زندگی‌اند. در عشق آهسته جلو می‌آید. ماه‌ها طول می‌کشد تا اعتماد کند، اما وقتی کرد، رابطه را مثل درختی آب می‌دهد و سال‌ها پایش می‌ماند. وفاداری برایش شعار نیست، عادت است. استعدادش اغلب در صدا، آشپزی، باغبانی، طراحی داخلی یا هر هنری است که با ماده سروکار دارد. با پول هم میانهٔ خوبی دارد و برای چیزی بادوام، یک مبل خوب یا یک ماشین مطمئن، حاضر است بیشتر بپردازد.

سختی‌اش از جنس همان قوتش است: ماندن. ونوس ثوری گاهی در رابطه‌ای می‌ماند که مدت‌هاست تمام شده، فقط چون به آن عادت کرده. لذت هم وقتی جای آرامش را بگیرد سنگین می‌شود؛ خوردن برای آرام شدن، خریدن برای پر کردن جای خالی. حسادتش بی‌سروصداست و بوی مالکیت می‌دهد. راهش این است که هر از گاهی چیزی را رها کند، یک عادت یا یک شیء، تا ببیند آرامشش به آن بسته نیست. پیاده‌روی در طبیعت یا کار با خاک برای این ونوس از هر توصیه‌ای کارسازتر است. این آسودگی در کدام بخش زندگی ریشه می‌دواند؟ خانهٔ ونوس در چارت جوابش را دارد.

جوزا خانهٔ عطارد است و عطارد از دوستان نزدیک ونوس، پس ونوس در برج جوزا مهمانی راحت دارد. جوزا برجی هوایی و دوگانه است که میان دو چیز رفت‌وآمد می‌کند و از گفت‌وگو جان می‌گیرد. وقتی سیارهٔ عشق به چنین جایی می‌رسد، کشش از راه ذهن می‌آید: اول کلمه، بعد نگاه. میزبان دوست است و ونوس اینجا زیر فشار نیست، فقط سبک‌تر و چابک‌تر از همیشه می‌شود. مریگاشیرا در آغاز برج به این ونوس کنجکاوی آهویی را می‌دهد که مدام دنبال بوی تازه‌ای است، و پوناروسو در انتهای آن، مهربانی کسی را که بعد از هر طوفان به خانه برمی‌گردد.

آدمی با ونوس جوزایی را معمولاً از حرف زدنش دوست داری. شوخ است، بازی با کلمه را بلد است و ساعت‌ها پای یک گفت‌وگوی خوب می‌نشیند. برای عاشق شدن باید طرف مقابل را جالب بداند؛ زیبایی بدون هوش برایش دوام ندارد. هنرش اغلب کلامی یا دستی است: شعر، ترانه‌نویسی، روزنامه‌نگاری، خوشنویسی، طراحی گرافیک یا نواختن سازی که انگشت چابک می‌خواهد. پیام‌های عاشقانه‌اش گاهی از خود دیدار یادماندنی‌ترند. دو شغل یا دو رشتهٔ هم‌زمان برایش عجیب نیست. خانه‌اش پر از کتاب و صداست و دوستانش از گروه‌های جورواجور. رفاه را هم با سفرهای کوتاه و وسیله‌ای که آزادی رفت‌وآمد بدهد می‌سنجد.

پراکندگی خطر بزرگ این ونوس است. کنجکاوی‌اش می‌تواند او را از یک آدم به آدم بعدی و از یک علاقه به علاقهٔ دیگر ببرد، بی‌آنکه جایی ریشه بدهد. گاهی هم احساس را به جای زیستن تحلیل می‌کند و دربارهٔ عشق بیشتر حرف می‌زند تا اینکه در آن بماند. دوگانگی جوزا ممکن است به دودلی طولانی در انتخاب شریک برسد. چاره، عمق دادن به گفت‌وگوست: رسیدن با یک نفر به جایی که دیگر لازم نباشد همه‌چیز را توضیح بدهد. نوشتن روزانه، حتی چند خط، کمک می‌کند احساسش را از ذهنش جدا ببیند. کدام خانه از چارت این ونوس را میزبانی می‌کند؟ همان‌جا ذوق کلامی‌اش بیشتر به کار می‌آید.

ماه، صاحب برج سرطان، در جدول دوستی سیارات دشمن ونوس شمرده می‌شود. این دشمنی را جدی بگیر اما نه ترسناک: دو سیارهٔ لطیف که هر دو دنبال احساس‌اند، فقط از دو راه. ماه می‌خواهد مراقبت کند و پناه بدهد؛ ونوس می‌خواهد لذت ببرد و دیده شود. ونوس در سرطان ناچار است عشق را به زبان مادرانه ترجمه کند و همین کارش را کمی سخت‌تر و غیرمستقیم‌تر می‌کند. سرطان برجی آبی و متحرک است، با موج‌هایی که می‌آیند و می‌روند، و احساس ونوس هم اینجا جزر و مد دارد. ناکشاترای پوشیا، پرورنده‌ترین منزل زودیاک، میانهٔ این برج است و ونوس را به سوی سفره و خانه و مراقبت می‌کشد. ماه و ونوس هر دو با آب و باروری پیوند دارند و همین وجه مشترک، این دشمنی را در عمل نرم‌تر می‌کند.

عشق ونوس سرطانی با غذا شروع می‌شود. برای کسی که دوستش دارد آشپزی می‌کند، تولدها یادش می‌ماند و خانه‌ای می‌سازد که آدم‌ها دلشان نمی‌آید از آن بروند. امنیت را بیش از هیجان می‌خواهد و رابطه‌ای که در آن احساس پناه نکند، هر قدر هم پرشور باشد، دوام نمی‌آورد. ردپای مادر و خاطرات کودکی در سلیقه‌اش پیداست: عکس‌های قدیمی، ظرف‌های به‌جامانده، ترانه‌هایی که بوی گذشته می‌دهند. هنرش اغلب با حافظه و نوستالژی کار می‌کند. در رفاه، خانه و ملک برایش از ماشین و جواهر مهم‌تر است؛ ثروتی را می‌شناسد که آرامش بیاورد.

گاهی ونوس سرطانی عشق را با نیاز اشتباه می‌گیرد. یا آن‌قدر مراقبت می‌کند که شریکش را مثل کودک می‌کند، یا خودش منتظر می‌ماند کسی بی‌آنکه بگوید، نیازش را بفهمد. رنجش‌هایش را مثل صدف در خودش نگه می‌دارد و دیر بیرون می‌ریزد و نوسان حالش ممکن است رابطه را خسته کند. باید یاد بگیرد خواسته‌اش را به زبان بیاورد، نه با قهر و سکوت. وقتی از خودش هم مثل دیگران مراقبت کند، همین گرمای خانگی به بزرگ‌ترین هدیه‌اش بدل می‌شود. میدان این مهربانی را خانه‌ای تعیین می‌کند که ونوس در آن افتاده است.

در جدول کلاسیک، خورشید و ونوس با هم دوست نیستند: خورشید شاه است و ونوس استاد اسوراها و هیچ‌کدام از دیگری فرمان نمی‌برد. ونوس در برج اسد، خانهٔ خورشید، مهمان دربار است و باید با غرور میزبان کنار بیاید. اسد برجی آتشی و ثابت است، اهل شکوه و وفاداری، پس ونوس اینجا عشقی بزرگ و نمایشی می‌سازد و گاهی لطافت خودش را فدای شأن می‌کند. خبر خوب این است که پوروا فالگونی، ناکشاترای خود ونوس و نماد تخت آسودن و جشن، درست وسط اسد است و آنجا ونوس بی‌پرواترین شادی‌اش را پیدا می‌کند. اگر خورشید هم در اسد باشد، فاصلهٔ دو سیاره را نگاه کن؛ نزدیکی زیاد ونوس را محترق می‌کند.

ونوس اسدی وقتی وارد اتاق می‌شود، دیده می‌شود. لباسش، خنده‌اش و شیوهٔ تعریف کردن یک خاطره، همه کمی بزرگ‌تر از معمول است. در عشق سخاوتمند است: هدیهٔ چشمگیر، غافلگیری، وفاداری از نوع شاهانه. در عوض تحسین و احترام می‌خواهد و از شریکی که نادیده‌اش بگیرد زود دلسرد می‌شود. استعدادش در هنرهای صحنه می‌درخشد، از بازیگری و آواز تا کارگردانی و طراحی‌ای که امضای شخصی دارد. میزبانی را دوست دارد و مهمانی‌هایش یادماندنی است. در رفاه، کیفیت و اصالت برایش مهم است و یک چیز اصیل را به ده چیز معمولی ترجیح می‌دهد. به زبان سنت، در چارت مرد شریکی را نشان می‌دهد که حضورش به چشم می‌آید و از خودش مطمئن است.

غرور زخمی نقطهٔ ضعف این ونوس است. اگر عشقش بی‌پاسخ بماند یا کسی جلوی جمع کوچکش کند، ممکن است یکباره رابطه را قطع کند. گاهی هم عاشق تصویر عشق می‌شود و نقش عاشق را بیش از آدم روبه‌رو دوست دارد. خرج کردن برای حفظ ظاهر وسوسهٔ دیگرش است. تمرین واقعی ونوس اسدی بخششی است که هیچ‌کس نمی‌بیند؛ وقتی دیده شدن را طلب نکند، گرمایش طبیعی‌تر و بی‌دریغ‌تر می‌شود. صحنهٔ این شکوه را خانهٔ ونوس در چارت انتخاب می‌کند، نه برج آن.

ونوس در برج سنبله در هبوط (نیچا) است و ژرف‌ترین نقطهٔ این هبوط ۲۷ درجهٔ سنبله است، درست روبه‌روی نقطهٔ شرفش در حوت. عجیب اینکه صاحب‌خانه، عطارد، دوست ونوس است. پس مشکل دشمنی نیست، ناهمخوانی است. سنبله برجی خاکی و دوگانه است که می‌سنجد، مرتب می‌کند و عیب را زودتر از حسن می‌بیند. ونوس می‌خواهد بی‌حساب لذت ببرد و ببخشد، اما اینجا هر احساس از صافی تحلیل رد می‌شود. نتیجه عشقی است که بیشتر کار می‌کند تا حرف بزند. ناکشاترای هستا با نماد دست بیشتر این برج را گرفته و ونوس را به مهارت دستی و ساختن نزدیک می‌کند.

ونوس سنبله‌ای عشق را با خدمت نشان می‌دهد. شاید هیچ‌وقت شعر عاشقانه نگوید، اما یادش می‌ماند قهوه‌ات را چطور دوست داری و پیش از آنکه بخواهی، کفشت را به تعمیرکار برده است. ذوقش ریزبین است: صنایع دستی، ویرایش، خیاطی، گیاه‌شناسی، طراحی جزئیات و هر کاری که با نظم و ظرافت زیبا می‌شود. در خرج کردن حسابگر است و ولخرجی آزارش می‌دهد. با ظاهر خودش اغلب سخت‌گیرتر از دیگران است. در چارت مرد، به زبان سنت، همسری کاری و عمل‌گرا و گاهی منتقد را نشان می‌دهد.

هبوط اینجا بیشتر به شکل حس کافی نبودن پیدا می‌شود: نه شریک به اندازهٔ کافی خوب است، نه خودش. عیب‌جویی ممکن است صمیمیت را سرد کند و نگرانی دربارهٔ جزئیات، لذت لحظه را بگیرد. اما هبوط بدشانسی نیست. سنت جیوتیش «نیچا بهانگا» (شکسته شدن هبوط) را می‌شناسد؛ مثلاً اگر عطارد، صاحب سنبله، یا مشتری، صاحب حوت، در کندرا از طالع یا ماه باشد، یا عطارد که در سنبله به شرف می‌رسد همراه ونوس باشد. در این حالت‌ها همین ونوس اغلب به مهارتی کم‌نظیر می‌رسد. درمانش پذیرفتن زیبایی ناقص است: گلدانی که کمی کج است، رابطه‌ای که بی‌عیب نیست اما واقعی است. برای اینکه بدانی این دقت کجا به هنر بدل می‌شود، به خانه‌ای نگاه کن که ونوس در آن است.

برج میزان دو چهره برای ونوس دارد. از صفر تا ۱۵ درجه مولاتریکونای اوست، جایگاه ریشه‌ای که سیاره در آن با بیشترین آسودگی و با کمال ذات خودش کار می‌کند و رتبه‌اش کمی بالاتر از خانهٔ خود است. از ۱۵ تا ۳۰ درجه، میزان همچنان خانهٔ خود ونوس است. میزان برجی هوایی و متحرک است، برج ترازو و پیمان. در ثور ونوس با تن لذت می‌برد و در میزان با رابطه، و اینجا چهرهٔ اجتماعی‌اش را نشان می‌دهد. ناکشاترای سواتی، با نماد جوانه‌ای که باد تکانش می‌دهد و نمی‌شکند، بیشتر بخش مولاتریکونا را پوشانده است. در کندرا، این ونوس هم مالاویا یوگا می‌سازد.

ونوس میزانی پیش از هر چیز هنر رابطه را بلد است. می‌داند چه بگوید که دو طرف دعوا آرام شوند، میز شام را چطور بچیند و آدم تازه‌وارد را چطور در جمع راحت کند. لباسش هم همیشه به موقعیت می‌خورد. عشق برایش یعنی برابری: دو نفر که کنار هم می‌ایستند، نه یکی بالاتر از دیگری. ذوقش پاکیزه و متناسب است و به معماری، مد، رنگ‌های هماهنگ و موسیقی‌ای که ساختار دارد کشش دارد. در کار اغلب جایی موفق است که پای قرارداد، مذاکره، حقوق یا دیپلماسی در میان باشد. رفاه برایش با زیبایی محیط معنا پیدا می‌کند و خانهٔ نامرتب حالش را می‌گیرد.

آرامش برای این ونوس گاهی گران تمام می‌شود. برای اینکه کسی نرنجد نظرش را نمی‌گوید و در تصمیم‌گیری آن‌قدر کفه‌ها را می‌سنجد که فرصت از دست می‌رود. بی‌رابطه ممکن است احساس نیمه بودن کند و برای تنها نماندن، به رابطه‌ای کمتر از حقش رضایت بدهد. عدالت را باید دربارهٔ خودش هم اجرا کند، چون خواستهٔ خودش هم یکی از کفه‌های ترازوست. یک «نه» مؤدبانه برای ونوس میزانی تمرینی جدی است. خانه‌ای که ونوس در آن نشسته میدان این ظرافت را نشان می‌دهد؛ در خانهٔ دهم دیپلمات محل کار می‌شود و در خانهٔ چهارم آشتی‌دهندهٔ خانواده.

عقرب درست روبه‌روی ثور است و ونوسی که در ثور در خانهٔ خودش بود، در برج عقرب به آن سوی آینه رفته است. صاحب این برج مریخ است، همان مریخی که برای ونوس خنثی است، اما این بار در لباس آب: عقرب برجی آبی و ثابت است که سطح را رها می‌کند و به عمق می‌رود. ونوس اینجا لذت را در شدت می‌جوید، نه در آسودگی. نه شرف دارد و نه هبوط، اما حال‌وهوای برج با ذات سبک ونوس فاصله دارد و همین فاصله عشق را پرحرارت و پیچیده می‌کند. آنورادا، ناکشاترای دوستی و وفاداری زیر حکم زحل، میانهٔ برج را دارد و به این ونوس توان پیوندهای طولانی می‌دهد.

ونوس عقربی همه یا هیچ را دوست دارد. کشش برایش مغناطیسی است و رابطه‌ای که از جان و روان عبور نکند، به چشمش رابطه نیست. راز را دوست دارد، هم رازهای دیگران را و هم رازهای خودش را. در هنر به تاریکی و عمق جذب می‌شود: سینمای روان‌شناختی، رمان پرتعلیق، عکاسی سیاه‌وسفید، موسیقی‌ای که دل را می‌فشارد. در پول و رفاه با مال مشترک، ارث، سرمایهٔ دیگران یا کارهای پشت پرده سروکار پیدا می‌کند. بوی عطر سنگین و نور کم را به روشنایی تند ترجیح می‌دهد. وفاداری‌اش عمیق است و همین‌قدر وفاداری از دیگران انتظار دارد. رازداری‌اش هم، اگر درست خرج شود، او را محرم اسرار دیگران می‌کند.

حسادت و میل به کنترل دو دام این جایگاه‌اند. زخم خیانت، حتی خیانتی کوچک یا خیالی، در او دیر خوب می‌شود و ممکن است به سردی کامل برسد. گاهی هم رابطهٔ پرتنش را با عشق واقعی اشتباه می‌گیرد، چون آرامش به نظرش کسل‌کننده است. اعتماد تدریجی کلید اوست: پذیرفتن اینکه دیگری حق دارد بخشی از خودش را برای خودش نگه دارد. وقتی این ونوس شدتش را به هنر، درمان یا پژوهش بدهد، از ژرف‌ترین ونوس‌های زودیاک می‌شود. اینکه این عمق در کدام بخش زندگی‌ات رو شود به خانه‌ای بستگی دارد که ونوس در آن است.

صاحب برج قوس مشتری است، استاد دواها، و ونوس استاد اسوراهاست. دو آموزگار رقیب که در جدول دوستی سیارات نسبت به هم خنثی‌اند و هر کدام راه خودش را درست‌تر می‌داند. ونوس در قوس مهمان خانهٔ استادی دیگر است و ناچار با فلسفه و اخلاق او هم‌صحبت می‌شود. قوس برجی آتشی و دوگانه است، رو به افق و دنبال معنا، پس لذت ونوس اینجا با جست‌وجو گره می‌خورد: سفر، کتاب، فرهنگ‌های دیگر. پوروا آشادا، ناکشاترای خود ونوس که ایزدبانوی آب‌ها بر آن حکم می‌راند، میانهٔ قوس است و در آن ونوس باوری شکست‌ناپذیر به آنچه دوست دارد پیدا می‌کند.

ونوس قوسی عاشق کسی می‌شود که از او چیزی یاد بگیرد؛ شاید استاد، شاید همسفر، شاید کسی از شهر یا کشوری دیگر. رابطه برایش باید پنجره باشد، نه دیوار. رک و شوخ است و حرف دلش را گاهی زودتر از موقع می‌زند. سلیقه‌اش جهانی است و از موسیقی ملل و غذای سرزمین‌های دیگر تا هنری که پیامی پشتش باشد، همه را می‌چشد. کوه و طبیعت و ورزش در هوای باز سرحالش می‌کند. دست‌ودل‌باز است و پولش بیشتر خرج سفر و آموختن می‌شود. ازدواج برایش پیوندی است که باید معنا داشته باشد و گاهی با کسی از آیین یا فرهنگی دیگر بسته می‌شود.

آزادی، وقتی زیاد شود، به گریز بدل می‌شود. ونوس قوسی هر قراری را ممکن است قفس ببیند و درست در لحظه‌های جدی رابطه، بهانهٔ سفر یا کاری تازه بیاورد. موعظه کردن هم هست؛ گاهی شریکش را شاگرد خودش می‌کند. ماجراجویی را می‌شود در خود رابطه پیدا کرد، نه بیرون از آن: سفر مشترک، یاد گرفتن چیزی تازه با هم، گفت‌وگوهای شبانه دربارهٔ معنا. وقتی آزادی و وفاداری را رقیب هم نبیند، عشقش هم گرم است و هم بزرگ. جاده‌ای که این ونوس در آن راه می‌افتد، تحصیل باشد یا کار یا رابطه، را خانهٔ ونوس در چارت نشان می‌دهد.

زحل و ونوس در جیوتیش دوستان قدیمی‌اند و ونوس در برج جدی، خانهٔ زحل، مهمانی است که میزبانش را خوب می‌شناسد. جدی برجی خاکی و متحرک است، اهل ساختن، صعود آهسته و نتیجه‌ای که بماند. این برج ونوس را از لذت سرسری دور می‌کند و به سوی زیبایی‌ای می‌برد که زمان آزمایشش کرده باشد. دوستی میزبان به ونوس امنیت می‌دهد، هرچند لحن این خانه جدی‌تر از ذات اوست. ناکشاترای شراوانا، با نماد گوش و منزل شنیدن، بیشتر این برج را پوشانده و ونوس جدی را به موسیقی، آموختن و صبر نزدیک می‌کند.

عشق ونوس جدی دیر شروع می‌شود و دیر تمام می‌شود. اول می‌سنجد: این آدم قابل اعتماد است؟ آینده‌ای با او ساختنی است؟ بعد که تصمیمش را گرفت، با کار نشان می‌دهد نه با حرف؛ قسط خانه را می‌دهد، کنار بیمار می‌ماند و سال‌ها پای قولش هست. بسیاری با این ونوس کنار آدمی جاافتاده‌تر یا با تفاوت سنی احساس امنیت می‌کنند. سلیقه‌اش کلاسیک است: میز چوبی که نسل‌ها بماند، ساعت خوب، معماری قدیمی، صنعتگری دقیق. پول را محترم می‌شمارد و رفاه را با برنامه می‌سازد. ونوسی است که در میانسالی بیشتر از جوانی می‌درخشد. برای طالع جدی و طالع دلو، ونوس یوگاکاراکاست؛ اما این حکم به طالع برمی‌گردد، نه به برج ونوس، و این دو را نباید با هم قاطی کرد.

خطر ونوس جدی خشکی است. لذت را به تعویق می‌اندازد تا وقتش برسد و وقتش گاهی هیچ‌وقت نمی‌رسد. ممکن است عشق را با وظیفه یکی بگیرد یا ازدواج را بیشتر قراری اجتماعی ببیند تا پیوند دل. ابراز احساس برایش سخت است و شاید شریکش گرمای او را حس نکند. بهتر است گاهی به خودش اجازه بدهد بی‌احساس گناه لذت ببرد: یک بعدازظهر بی‌برنامه، هدیه‌ای که فقط برای شادی است. وقتی بفهمد لطافت از جدیتش چیزی کم نمی‌کند، رابطه‌هایش هم محکم می‌مانند و هم گرم. خانهٔ ونوس در چارت معلوم می‌کند این زیبایی ماندگار کجا ساخته می‌شود.

دلو هم خانهٔ زحل است، اما زحلی با چهره‌ای دیگر. برج دلو هوایی و ثابت است و رو به جمع، اندیشه و آینده دارد. ونوس اینجا مهمان دوستی است که از جدی کمتر سخت‌گیر و بیشتر عجیب است. شرف و خانهٔ خود در کار نیست، اما دوستی زحل با ونوس این‌جا هم کار می‌کند و به او ثبات و استقلال می‌دهد. هوا و ثبات کنار هم یعنی ایده‌هایی که محکم نگه داشته می‌شوند. ناکشاترای شاتابیشا، منزل «صد درمانگر» زیر حکم راهو، میانهٔ برج است و به ونوس دلوی رنگی متفاوت و کمی پیشرو می‌دهد. دلو یازدهمین برج زودیاک است، برج دوستان و آرزوها، و ونوس اینجا بیشتر در جمع شکوفا می‌شود تا در خلوت دونفره.

آدمی با ونوس دلوی اغلب پیش از آنکه عاشق شود، دوست می‌شود. رابطه برایش باید جای نفس کشیدن داشته باشد: دو نفر که هر کدام زندگی خودشان را دارند و هر روز انتخاب می‌کنند کنار هم بمانند. جذب آدم‌های متفاوت می‌شود، کسی از فرهنگ یا طبقه‌ای دیگر، یا رابطه‌ای که شکل رایج ندارد. ذوقش نو و گاهی نامتعارف است: هنر دیجیتال، موسیقی الکترونیک، مد خلاف جریان. هنر را برای جمع می‌خواهد، نه برای تملک. ارزش چیزها برایش در کاربرد و ایدهٔ پشتشان است و از تجمل خودنمایانه خوشش نمی‌آید. دوستانش اغلب گنج واقعی زندگی‌اش‌اند.

از بیرون، ونوس دلوی گاهی سرد به نظر می‌رسد. احساسش را عقلانی می‌کند و درست وقتی شریکش نزدیکی می‌خواهد، ممکن است از اصول حرف بزند. دوست داشتن بشریت گاهی برایش ساده‌تر از دوست داشتن یک آدم مشخص است و ترس از وابستگی می‌تواند رابطه را در حد دوستی نگه دارد. گاهی باید فاصلهٔ امنش را کم کند و بگذارد کسی واقعاً به او تکیه کند؛ استقلالش با یک آغوش گرم از دست نمی‌رود. اینکه این دوستی‌ها و ایده‌ها بیشتر در کدام بخش زندگی رخ می‌دهند، کار خانه‌ای است که ونوس در آن قرار گرفته.

ونوس در برج حوت به شرف می‌رسد و اوج این شرف ۲۷ درجهٔ حوت است. نکتهٔ جالب اینکه مشتری، صاحب حوت، با ونوس فقط خنثی است، اما سنت بلندترین جایگاه ونوس را درست در خانهٔ او گذاشته است. حوت برجی آبی و دوگانه است، آخرین برج زودیاک، جایی که مرزها حل می‌شوند. ونوسی که در ثور با تن و در میزان با رابطه زیبایی را می‌شناخت، اینجا آن را در بی‌کرانگی پیدا می‌کند: عشقی که قید و شرط نمی‌گذارد. نقطهٔ اوج شرف در ریواتی است، آخرین ناکشاترا، با ایزد پوشان که مسافران را به سلامت به مقصد می‌رساند. در کندرا، این ونوس هم مالاویا یوگا می‌سازد.

ونوس حوتی مهربانی را بی‌حساب خرج می‌کند. با غم دیگران زود همدل می‌شود و در رابطه بیش از آنکه بگیرد، می‌خواهد ببخشد. عشق برایش به نیایش نزدیک است و گاهی معشوق را بزرگ‌تر از آنچه هست می‌بیند. استعدادش اغلب در موسیقی، شعر، رقص و فیلم است، در هر هنری که بی‌کلام به دل می‌رسد، و بسیاری با این جایگاه می‌گویند کار از جایی بیرون از خودشان می‌آید. از تجمل لذت می‌برد اما به آن چنگ نمی‌زند و پولش اغلب راهی به کمک به دیگران پیدا می‌کند. خلوت، دریا، خواب خوب و آیین‌های آرام برایش لذت واقعی‌اند.

شرف هم سایهٔ خودش را دارد. ونوس حوتی ممکن است در فداکاری گم شود، به آدمی که فقط می‌گیرد بیش از اندازه ببخشد یا رابطه‌ای را به خاطر رؤیایش نگه دارد، نه به خاطر واقعیتش. فرار به خیال، به خواب یا به لذت‌هایی که آدم را از دنیا جدا می‌کنند وسوسهٔ این ونوس است. شرف یعنی سیاره نیرومند است، نه اینکه هر نتیجه‌ای خودبه‌خود خوب باشد. مهربانی با مرز راه درست اوست: بخشیدن، وقتی خودش هم سر پا بماند. هنر بهترین ظرف این ونوس است، چون به بی‌کرانگی شکل می‌دهد. دریایی که این عشق در آن جاری می‌شود، خانه‌ای است که ونوس در چارت تو گرفته است.